palay, bigas, kanin, at magsasaka

Umagang kay ganda

Sa aking paningin

Ang simo’y ng hangin

Nakakagaan ng pakiramdam

Ang sikat ng araw

Nagbibigay ng pag-asa sa’tin

At ang kapaligiran ay maaliwalas

 

 

Pagkatapos,

Natanaw ko ang aming palayan

Malinis at malago ang mga ito

Berdeng-berde ito parang isang prutas

Na masarap kainin ng husto

Ito ay hugis diamond o oblong na matulis

Mayaman din sa vitamina at carbohydrates

 

‘tapos kong tignan an gaming malagong palayan

Pumasok, at kinuha ko ang aking sombrero

Lumabas, nagsimula akong lumakad

Patungong sa aming palayan

 

Habang ako ay naglalakad

Nararamdaman ko ang

Paghampas sa’kin

Ng talahib ng palay

 

Bigla akong napahinto sa paglalakad

 

Natanaw,

Ang mga kasaman ko

Sa sakahan na nag-aani ng palay

Napatakbo at huli na pala ako

Kanina pa la sila nagsisimula

Sa pag-aani ng palay

 

Wala akong magawa  kundi kumilos agad

Dahil kung babagal-bagal ka 

Wala kang kita sa pag-aani ng palay

 

Ilang minutong lumipas,

Ang pag-aani ng palay ay tapos na

Kakaunti lamang bigas na inani namin

At inilagay ito sa sako

At ito ay ipagbibili sa mga consumer

Sa maynila at iba pang bahagi ng pilipinas

Ngunit ang aming ani ay kakaunti lamang

Sapagka’t ito pala araw ng pagdurusa natin

 Ang mga taniman ng palay

Napalitan ito ng patag

Ito ay tinatayuan ng

Mga malalaking gusali

O isang resort na napakalaki din

 

Ang mga magsasaka ay nagdurusa

At nahihirapan na ng husto

Ang dati’y malaking lupain na

Tinataniman ng mga palay

Ngayo’y  wala na

Paano na ang mga

Magsasaka ngayon,

Kung ang lupa

Para sa mga

Palay ay

Napalitan

Ng

Malalaking

Gusali o resort

Lamang

 

Isa pang prolema

Ng mga

Magsasaka

Mga peste

na dumadapo

Sa mga palay

na hindi

nagpapaalam sa

mga magsasaka

paano na?

 

 

naghihirapan at

nagdurusa?

 

Ang mga nakikinabang dito

 ay umaabuso na ng husto

bakit?????

Pag-aaksa natin ng kanin

At nanatatapon na

Hindi nauubos

Kung patuloy

Pa ito

Walang mangyayari

Sa atin

Magkukulang tayo sa bigas

At baka wala na tayong makain

 Sa susunod

 

Bukod sa pag-aaksaya natin

Pag-aabuso ng bigas katulad ng

Pinapalitan ito ng mamahalin na bigas

Galing sa mumurahing bigas na inani ng magsasaka

Kung patuloy pa ito walang magyayari sa atin

Huwag ninyo isipin ang inyong sarili

Dahil hindi lang kayo nabubuhay

Sa mundo

 

Ngayon pa lamang,

Magbago at magtipid

Upang sa banding huli,

‘di tayo’y magsisi

Upang sa susunod

Meron pa tayo magamit.

 

                                                                        ERNESTO SENGA JR.