ITIGIL YAN!
MARAMING TAONG MAMAMATAY KUNG ITUTULOY ANG CON-ASS.
TUSO ANG MATAAS.
MAGKAROON NG MALAWAKANG RALLY UPANG IYAN AY MATIGIL.
MAGTULUNGAN TAYO MGA MAMAMAYAN.
PAGKAKAISA!
UPANG MAKAMIT ANG MINIMITHI NG BAWAT ISA.
ITIGIL YAN!
MARAMING TAONG MAMAMATAY KUNG ITUTULOY ANG CON-ASS.
TUSO ANG MATAAS.
MAGKAROON NG MALAWAKANG RALLY UPANG IYAN AY MATIGIL.
MAGTULUNGAN TAYO MGA MAMAMAYAN.
PAGKAKAISA!
UPANG MAKAMIT ANG MINIMITHI NG BAWAT ISA.
Bayani/ Mga Gustong Maging Bayani.
Bayani……….
Pinakadakilang na mamayanan
Kahit sino puwede maging bayani
Sa pamamagitan ng pagsulat
Sa pamamagitan ng paghihimagsik
Sa pamamagitan ng mabuting trabaho
Sa pamamagitan ng pagtulong sa kapwat tao
Sa pamamagitan ng kabutihan sa tao
Lahat tayo puwadeng maging bayani
Guro, doctor, sundalo, pulis, nurse, ofw, teacher, writerMagsasaka, business man, nagtitinda at iba pa
Paano kung tayo’y maging isang bayani
Dahil sa ginawang mong kabutihan sa kapwa’t tao
Anong gagawin mo?
Ngayo pa lamang,
Gumawa ng ikabubuti sa kapwa
Maging huwaran ka sa lahat
Ingatan mo at ipagmalaki ang iyong sarili
Upang sa una at huli,tayo’y maging bayani.
by: ernesto senga
Umagang kay ganda
Sa aking paningin
Ang simo’y ng hangin
Nakakagaan ng pakiramdam
Ang sikat ng araw
Nagbibigay ng pag-asa sa’tin
At ang kapaligiran ay maaliwalas
Pagkatapos,
Natanaw ko ang aming palayan
Malinis at malago ang mga ito
Berdeng-berde ito parang isang prutas
Na masarap kainin ng husto
Ito ay hugis diamond o oblong na matulis
Mayaman din sa vitamina at carbohydrates
‘tapos kong tignan an gaming malagong palayan
Pumasok, at kinuha ko ang aking sombrero
Lumabas, nagsimula akong lumakad
Patungong sa aming palayan
Habang ako ay naglalakad
Nararamdaman ko ang
Paghampas sa’kin
Ng talahib ng palay
Bigla akong napahinto sa paglalakad
Natanaw,
Ang mga kasaman ko
Sa sakahan na nag-aani ng palay
Napatakbo at huli na pala ako
Kanina pa la sila nagsisimula
Sa pag-aani ng palay
Wala akong magawa kundi kumilos agad
Dahil kung babagal-bagal ka
Wala kang kita sa pag-aani ng palay
Ilang minutong lumipas,
Ang pag-aani ng palay ay tapos na
Kakaunti lamang bigas na inani namin
At inilagay ito sa sako
At ito ay ipagbibili sa mga consumer
Sa maynila at iba pang bahagi ng pilipinas
Ngunit ang aming ani ay kakaunti lamang
Sapagka’t ito pala araw ng pagdurusa natin
Ang mga taniman ng palay
Napalitan ito ng patag
Ito ay tinatayuan ng
Mga malalaking gusali
O isang resort na napakalaki din
Ang mga magsasaka ay nagdurusa
At nahihirapan na ng husto
Ang dati’y malaking lupain na
Tinataniman ng mga palay
Ngayo’y wala na
Paano na ang mga
Magsasaka ngayon,
Kung ang lupa
Para sa mga
Palay ay
Napalitan
Ng
Malalaking
Gusali o resort
Lamang
Isa pang prolema
Ng mga
Magsasaka
Mga peste
na dumadapo
Sa mga palay
na hindi
nagpapaalam sa
mga magsasaka
paano na?
naghihirapan at
nagdurusa?
Ang mga nakikinabang dito
ay umaabuso na ng husto
bakit?????
Pag-aaksa natin ng kanin
At nanatatapon na
Hindi nauubos
Kung patuloy
Pa ito
Walang mangyayari
Sa atin
Magkukulang tayo sa bigas
At baka wala na tayong makain
Sa susunod
Bukod sa pag-aaksaya natin
Pag-aabuso ng bigas katulad ng
Pinapalitan ito ng mamahalin na bigas
Galing sa mumurahing bigas na inani ng magsasaka
Kung patuloy pa ito walang magyayari sa atin
Huwag ninyo isipin ang inyong sarili
Dahil hindi lang kayo nabubuhay
Sa mundo
Ngayon pa lamang,
Magbago at magtipid
Upang sa banding huli,
‘di tayo’y magsisi
Upang sa susunod
Meron pa tayo magamit.
ERNESTO SENGA JR.
Siya’y mabait na estudyante
masipag at masunuring bata
lahat ng tungkulin bilang estudyante
kanyang ginagawa ng walang pasubali.
Ang estudyante ay siyang pagasa ng bayan
siya ang susunod na mamumuno ng bansa
para sa ikauunlad na henerasyon,siya’y mamamayagpag
Ang mabuting estudyante ay hindi nagbibisyo
dapat siya’y mag-aral nang mabuti
ngunit kung siya’y hindi mabuting estudyante
nagugumon sa sugal at iba pang mga bisyo
Paano ang ating bayan
kung walang mga huwarang estudyante
na magtuturo ng kabutihan, sa kapwat bayan
kawawa ang ating bayan
Hangga’t maaga pa lamang
turuan ng kagandahang asal ,mga estudyante
upang sa bandang huli sila’y magsisi
maunawaan ang tama at mali
Dapat ang isang estudyante
maging isang huwaran sa kanyang kapwa
piliting iwaksi ang bisyo,alang alang sa bayan
upang ang bawat estudyante’y maging pagasa ng bayan
Unang beses….
Lahat ng tao ay may unang beses sa karanasan
Unang beses na gumagamit ng ipinagbabawal na gamot
Unang beses nagkaroon ng anak
Unang beses nagtanggap ng pera sa taong bayan
Unang beses nasaktan ng husto
Unang beses naligaw sa kanyang pinupuntahan
Unang beses nagkaroon ng kaibigan
Unang beses manalo at matalo sa election
Lahat ng nanyari sa;tin pandalian lamang
Paano kung ang unang beses ay hindi mo makalimutan
Makakalimot ka pa ba?
Ngayon pa lamang
Pagt –dumating sa buhay mo
Iwasan at kalimutan ang problema mo
Gumawa ng ibang bagay
At ituon sa iyong ginagawa
Inaangkin ng dayuhan ang ating bansa
Dahil sa pagkakaibigan ‘tin sa kanila
Tangang bayan…
Hindi kayo nag-iisip
Sunod-sunuran parang aso.
Unting-unti nahuhulog Sa mabahong putik ang ating bansa
Tangang bayan…
Ginawawa tayo ng isang walang isip
Na mamamayananSamantala sila’y nag-didiwang
At pinagtatawanan an gating bansa
Samantala tayo’y walang kaalam-alam
Sa pinag-gagawa ng dayuhan sa ‘tin
Tangang bayan…
Hindi nag-iisip…
Kawawang bansang pilipinas
Walang pag-kakaisa laban sa mga dayuhan
Magkaroon ng tiwala sa sarili
Tumayo sa sariling paa
Gamitin na’tin ang sariling lingwahe
Kaysa sa ibang lingwahe ng iba
Para sa ikauunlad n gating bansa.
Ang aking ama ay isang OFW
Isang masipag na manggagawa
Ginagampanan niya bilang isang ama
Siya ang bumubuhay sa’min
Siya ang nagpapadala ng pera sa’min
At pang-gastos n gaming pamilya
Ngunit paano kung ang aking ama Ito’y bumigay, nagkasakit o iniwan kami.
Paano na kami?
Saan kami pupulutin?
Maghhihirap ang aming pamilya?
Hindi na kami makakapag-aral?
Hindi na buo an gaming pamilya?
Ang OFW ay may hangganan din
Sa una sagana sa maraming pera
Sa banding huli kami ay maghihirap
Ngunit hindi namin alam kung may hangganan ba ito
Habang nagtatrabaho sa ibang bansa ang aming ama.
Huwag hayaang sumobra ang aming gastos
Sa pangaraw-araw na pangpangangailangan
Mag-ipon ng pera at magsumikap magtrabaho
Upang kung sakaling ang hangganan ay dumating
Masaya pa ring mabuhay kasama ang boung pamilya
Just another WordPress.com weblog